|
|
Dr.
Femmie J.L. Kraaijeveld-Smit
E-mail: f.j.l.kraaijeveld@biology.leidenuniv.nl Telephone:
0031 (0)71 5274924 Fax:
0031 (0)71 5274900 Building:
Van der Klaauw Laboratory, Singel gebouw Room: 228 Animal
Ecology
IBL,
Leiden University
|
Possible
Bachelor or Master projects
·
Behavioural changes after parasitism. Fruitfly larvae parasitized by
parasitoid wasps change their foraging behaviour compared to control larvae.
Microarray analyses and gene expression and product analyses of the foraging
gene, for, are currently performed to
determine the mechanism behind this behavioural change. Wasp fitness
consequences of this behavioural change are determined, with the use of
transgenic flies that have either increased or decreased expression of the for gene. This research is conducted in
collaboration with Prof. Marla Sokolowski at
·
The role of parasitoids in speciation. Speciation is one of the more striking
features of evolution. Since


Parasitoid wasp (by Kees Hofker) and
mating fruitflies (by Tracey Chapman and Linda Partridge)
·
Parasitoids and sexual selection. Females of D. melanogaster prefer to mate with resistant males compared to
control males. Thus some form of parasite-mediated sexual selection occurs.
However, many aspects of this type of selection remain unclear. For example,
what cues do females use, and although this female preference is there in the
first mating, what happens in subsequent matings? Also, a preference may be
favourable only under conditions where parasitoid abundance is high. From the
parasitoid point of view a similar system may be in place. A. tabida females only mate once. Under circumstances where hosts
can develop resistance, it should be an advantage to mate with males that are
highly virulent, since virulence is heritable. Nothing is known about sexual
selection in this context in parasitiods. I aim to investigate these aspects of
parasite-mediated sexual selection.

Mallorcan
midwife toad (by R.A. Griffiths)


Agile antechinus (by David Paul)
-International
journals
Kraaijeveld
K., Kraaijeveld-Smit F.J.L. and J.
Komdeur (in press) Evolution of mutual ornamentation. Animal Behaviour.
Kraaijeveld-Smit F.J.L.,
Kraaijeveld-Smit
F.J.L., Beebee, T.J.C.,
Seddon,
N., Amos, W., Adcock, G., Johnson, P., Kraaijeveld, K., Kraaijeveld-Smit, F.J.L., Lee, W., Senapathi, G., Mulder, R. A.,
and Tobias, J. A. The variable mating system and the role of kinship in the
cooperatively breeding subdesert mesite (2005). Mol. Ecol. 14, 3573-3583.
Kraaijeveld-Smit F.J.L., Minton
C.D.T., Jessop R. and P. Collins (2004) Age structure,
biometrics, and moult of the Pied Oystercatcher, Haematopus longirostris,
in north west Australia. Stilt 46, 19-26.
Weston M.A., Kraaijeveld-Smit
F.J.L., McIntosch R., Sofronidis G. and M.A. Elgar (2004) A male-biased sex
ratio in non-breeding Hooded Plovers on a salt-lake in
Komdeur J., Richardson D.S., Piersma T.,
Kraaijeveld K. and F.J.L. Kraaijeveld-Smit (2004) Why Seychelles
warblers fail to recolonise nearby islands: unwilling or unable to fly there? Ibis 146, 298-302.
Kraaijeveld K., Kraaijeveld-Smit F.J.L. and G.J. Adcock (2003) Does female
mortality drive male semelparity in dasyurid marsupials? Proc. Roy. Soc. Lond. B (suppl.) 270, s251-s253.
Kraaijeveld-Smit
F.J.L., Rowe G., Beebee
T.J.C. and R.A. Griffiths (2003) Microsatellite markers for the Mallorcan
midwife toad Alytes muletensis. Mol. Ecol. Notes 3, 152-154.
Kraaijeveld-Smit
F.J.L.,
Lindenmayer D.B. and A.C. Taylor (2002) Dispersal patterns and gene flow in a
small marsupial Antechinus agilis
from two forests, using microsatellite markers. Aust. J. Zool. 50, 325-338.
Kraaijeveld-Smit
F.J.L.,
Ward S.J. and P.D. Temple-Smith (2002) Multiple paternity in a field population
of a small carnivorous marsupial, the agile antechinus, Antechinus agilis. Behav.
Ecol. Sociobiol. 52, 84-91.
Kraaijeveld-Smit
F.J.L.,
Ward S.J. and P.D. Temple-Smith (2002) Factors influencing paternity success in
Antechinus agilis: last male
precedence, timing of mating and genetic compatibility. Journal of Evolutionary Biology 15, 100-107.
Kraaijeveld-Smit
F.J.L., Minton C.,
Jessop R. and P. Collins (2001) Sexing criteria, age structure, biometrics, and
moult of the Pied Oystercatcher, Haematopus
longirostris, in Victoria. Stilt 40,
29-37.
Koenig W.D., Haydock J., Stanback M.T.
and F.J.L. Kraaijeveld-Smit (2001)
Nestling sex-ratio variation in the cooperatively-breeding Acorn Woodpeckers. Behav. Ecol. Sociobiol. 49, 357-365.
Dickinson J.L., Kraaijeveld K. and F.J.L. Smit-Kraaijeveld (2000)
Specialized extrapair mating display in Western Bluebirds. The Auk 117, 1078-1080.
Komdeur J., Kraaijeveld-Smit F.J.L. and K. Kraaijeveld (1999) Explicit
experimental evidence for the role of mate guarding in minimizing loss of
paternity in the Seychelles warbler. Proc.
Roy. Soc. Lond. B 266, 2075-2081.
Sneller F.E.C., Van
Heerwaarden L.M., Kraaijeveld-Smit
F.J.L., Ten Bookum W.M., Koevoets P.L.M., Schat H. and J.A.C. Verkleij
(1999). Toxicity of
arsenate in Silene vulgaris,
accumulation and degradation of arsenate-induced phytochelatines. New Phytol. 144, 223-232.
-National journals
Kraaijeveld K. and F.J.L. Kraaijeveld-Smit (2001). Moleculaire
technieken onthullen geheimen in de vogel wereld. Limosa 74: 57-65.
-Contributions to books
Kraaijeveld-Smit
F.J.L.,
Beebee T.J.C. and Rowe G. (2004) Behavioural ecology [textbook chapter;
Molecular Ecology, Oxford University Press].
-Other
Kraaijeveld-Smit F.J.L. and W.D. Koenig (1998). Het sociale leven van de eikelspecht. Natura 5: 140-141.
Name: Kraaijeveld-Smit, Femmie Joanna Laurentia
Date of birth: 21 June 1972
Place of birth: Purmerend, The Netherlands
Nationality: Dutch
IBL,
Kaiserstraat
63, 2311 GP
The
Telphone: 0031 (0)71 5274924
Fax: 0031
(0)71 5274900
E-mail: kraaijeveldf@rulsfb.leidenuniv.nl
Education
Track record
Academic Employment
2004-ongoing Post-doctoral
fellow (VENI, NWO fellowship) Animal Ecology, Institute Biology Leiden, The
Netherlands in collaboration with Prof. J.J.M. Van Alphen. Project title:
Parasite-mediated sexual selection in Drosophila melanogaster.
2002-2004 Post-doctoral
researcher
1999-2001 Various
research assistant jobs for Prof. M. Elgar and Dr. R. Mulder amongst others,
1997-1998 Research
assistant
Teaching experience
·
VENI fellowship (NWO, Dutch
Organization for Scientific Research), 2005, post-doctoral fellowship for three
years.
·
BEPAR (European Science
Foundation) Travel Grant, 2005, for travel to Dijon CNRS research institute for
gas chromatograph analyses.
·
Uyttenboogaart Travel Grant,
2005, for travel to ESEB Conference in
·
F.H. Drummond Travel Award,
2001, for travel to ESEB Conference in
·
Departmental Research
Allocation, 2000 and 2001, for travel to conferences (total Aus$700).
·
Holsworth Wildlife Research
Fund, 1999 and 2000, for my PhD research on A.
agilis (total Aus$8000).
·
Travel award for National
Postgraduate Conference in Ecology Evolution and Systematics, December 1999
(Aus$200).
·
Ethyl Mary Read Research Grant,
1999, for my PhD work on A. agilis
(Aus$600).
·
MIRS and MRS scholarships,
·
Vrije Universiteits Fonds,
April 1996, travel grant for my MSc project on the Seychelles Warbler
(Aus$1200).
·
Rijksuniversiteits Groningen
Fonds, April 1996, travel grant for my MSc project on the Seychelles Warbler
(Aus$500).
As a Master student I conducted a field
study on the
I have presented my research
as spoken papers (9) and posters (2) at international scientific conferences.
Currently I have ongoing collaborations
with Prof. Marla Sokolowski (
Possible
Bachelor or Master projects
Background:
Parasitoid wasps lay their eggs in fruitfly larvae. If larvae are not
resistant they will die. You would think that therefore all fruitflies are
resistant especially since resistance is heritable. However, there is a
trade-off between resistance and competitiveness. Thus resistant larvae are
less able to compete for food. If parasitoid abundance is low you have a higher
fitness when you are not resistant. To increase offspring fitness, female from
areas where resistance is important, would benefit from mating with resistant
males. Vice versa, females from areas where parasitoids are not abundant, would
obtain higher offspring fitness if they mate with males that are not resistant.
Female choice should therefore be dependent on parasitoid abundance. So far
only one mate choice experiment has been conducted and showed that females of a
reference stock prefer to mate with resistant males in 60% of the cases. I have
been testing female preference from areas differing in parasitoid abundance.
Furthermore, I have analysed pheromone profiles of resistant and control males,
to see whether these differ between these two male types. A consistent
difference in concentration of the pheromone 7P is found. Perhaps this can be
used by females as a cue to assess male resistance. Whether disruptive
selection on either competitiveness or resistance leads to assortative mating,
which could eventually lead to speciation, is unknown.
Possible project topics addressing remaining
questions:
· Is the pheromone 7P directly correlated to resistance?
· Do females base their preference on the concentration
of 7P?
· Do resistant and control fruitfly males differ in
their ability to prevent females from remating?
· Do males differ in sperm competitive ability?
· Could disruptive selection (competition for food or
resistance) lead to speciation in fruitflies?
· Does foraging behaviour of larvae change when
competitors are present?
Techniques to be learned:
· Gas Chromatography
· Artificial selection
· Behavioural observations
· DNA techniques such as northern
blotting/microsatellite analyses
Stageonderwerp: De correlatie tussen paringsucces van
resistente en niet resistente fruitvlieg mannen en de feromonen op de huid van
deze mannetjes
Femmie Kraaijeveld-Smit
Korte beschrijving: De mate
van resistentie onder fruitvliegen tegen parasitisme door sluipwespen varieert
over heel Europa. Ook is bekend dat het paringssucces van resistente fruitvlieg
mannen hoger is dan van mannen die niet immuun zijn. Dit was getest met
vrouwtjes uit een gebied waar resistentie belangrijk is, omdat sluipwespen vaak
aanvallen. We weten dat de feromoonsamenstelling op de huid van de mannetjes
verschilt tussen resistente en niet resistente mannen. Het zou dus kunnen zijn
dat vrouwtjes aan de hand van deze feromonen (koolwaterstofverbindingen) kunnen
inschatten of het een geschikte partner is (geschikt is dan in het geval waar
resistent zijn van belang is de resistente man). Om dit te testen zullen we
proberen de feromonen van resistente mannen over te brengen op niet resistente
mannen. Vrouwtjes mogen dan vervolgens kiezen tussen deze geparfumeerde man en
een ongeparfumeerde controle man (niet resistent).
Vraagstelling: Is het verschil
in paringsucces van resistente en niet resistente fruitvlieg mannen gebaseerd
op het verschil in de koolwaterstoffen op de huid van deze mannetjes?
Technieken: a) het onderhouden
van fruitvlieg lijnen, b) het uittesten van de beste parfumeer techniek, c) gas
chromatografie om koolwaterstofverbindingen vast te stellen en ook het
uitwerken van de gegevens, d)het opzetten van paringen en het paringsgedrag
observeren d) data analyse met de daarbij behorende statistiek
Periode: Het gehele jaar door,
vanaf Juni 2006 tot en met December 2008.
Bachelor of Masterstage: De
duur van de stage is minimaal 3 maanden.
Vereist: Interesse in en
verstand van seksuele selectie en soortsvorming
Stageonderwerp: Variatie in paringsgedrag van resistente
en niet resistente fruitvlieg mannen
Femmie Kraaijeveld-Smit
Korte beschrijving: In het
veld worden de larven van fruitvliegen vaak geparasiteerd door sluipwespen. Als
de larve niet resistent is, ontwikkeld zich uit de fruitvlieg larve een
sluipwesp i.p.v. een fruitvlieg. De mate van resistentie tegen een sluipwesp
aanval varieert over heel Europa. Ook is bekend dat het paringssucces van
resistente fruitvlieg mannen hoger is dan van mannen die niet immuun zijn. Dit
was getest met vrouwtjes uit een gebied waar resistentie belangrijk is, omdat
sluipwespen vaak aanvallen. Het is niet bekend of dit verschil in succes
veroorzaakt wordt doordat vrouwtjes een voorkeur hebben voor die resistente
mannen op basis van morfologische verschillen, of doordat het paringsgedrag verschilt
tussen resistente en niet resistente mannen. Door vrouwtjes te manipuleren kan
bepaald worden of dit gedrag verschilt. Deze gedragsobservaties zullen
uitgevoerd worden in het lab van Dr. Ferveur in Dijon, Frankrijk.
Vraagstelling: Is het hogere paringsucces
van resistente mannen gebaseerd op gedragsverschillen tussen resistente en niet
resistente fruitvlieg mannen?
Technieken: a) het onderhouden
van fruitvlieg lijnen, b) het opzetten en uitvoeren van gedragsobservaties van
parende vliegen (daarbij gebruik makende van resistente en niet resistente
mannen), waaronder ook video opnames, c) het analyseren van deze (video) data.
Periode: Vanaf Juli 2006 en in
overleg met Dr. Ferveur.
Bachelor of Masterstage:
Minimale duur van 3 maanden, waarvan 1 maand in Dijon.
Vereist: Interesse in
gedragsbiologie en zin in een tripje naar Frankrijk. Het spreken van de Franse
taal zou een voordeel zijn.
Stageonderwerp: Kan variatie in sluipwesp druk leiden tot
soortsvorming in de gastheer?
Femmie Kraaijeveld-Smit
Korte beschrijving: De mate
waarin fruitvliegen resistent zijn tegen parasitisme door sluipwespen varieert
over heel Europa. Deze variatie zou mogelijk kunnen leiden tot soortsvorming in
de gastheer (de fruitvlieg). Het zou dan zo moeten zijn dat in gebieden waar
resistentie van belang is, resistente mannen een hoger paringssucces hebben dan
mannen die dat niet zijn. En omgekeerd hetzelfde, in gebieden waar resistentie
niet van belang is, zouden niet resistente een voorkeur moeten hebben bij de
vrouwen. Als deze situatie lang genoeg stabiel is, dan zouden resistente
fruitvliegen op den duur zo anders worden dan niet resistente fruitvliegen dat
je kan spreken van twee soorten, mits ze ook niet meer met elkaar willen paren.
Als dit zo is dan zouden we dit terug moeten vinden in onze resistente en niet
resistente fruitvlieg lijnen in het lab. We beschikken over 4 resistente
fruitvlieg lijnen met de daarbij behorende controle lijnen (niet resistent).
Door een vrouwtje twee mannetjes aan te bieden, een mannetje van haar eigen
lijn, en een mannetje van een andere lijn, kunnen we testen of assortatieve
paringen voorkomen. Wat we dan verwachten is dat vrouwtjes voor hun ‘eigen’
mannetje kiezen, in ieder geval als het andere mannetje uit de andere selectie
druk komt (selectie druk is wel of geen sluipwesp aanwezig). Mocht de sluipwesp
inderdaad tot soortsvorming kunnen leiden in de gastheer, dan verwachten wij
dat het ‘eigen’ mannetje niet meer succesvol is in het geval waar het andere
mannetje een mannetje is uit dezelfde selectie druk.
Vraagstelling: Komen
assortatieve paringen gebaseerd op resistentie tegen sluipwespen voor in
fruitvliegen?
Technieken: a) het onderhouden
van fruitvlieg lijnen, b)het opzetten van paringen en het paringsgedrag
observeren c) data analyse met de daarbij behorende statistiek
Periode: Vanaf Juni 2006 tot
en met December 2008.
Bachelor of Masterstage: Kan
allebei.
Vereist: Interesse in en
verstand van seksuele selectie en soortsvorming
Stageonderwerp: Verschillen resistente en niet resistente
fruitvlieg mannetjes in hun vermogen om sperma competitie te voeren?
Femmie Kraaijeveld-Smit
Korte beschrijving: Fruitvlieg
larven worden vaak blootgesteld aan sluipwesp aanvallen. Als de sluipwesp zijn
eitje gelegd heeft in de larven, dan kan de larven deze inkapselen, mits hij
resistent is. Resistent zijn is niet altijd een voordeel, omdat het kostbaar
is: resistente larven bewegen hun kaken minder snel, waardoor ze ook minder
snel voedsel opnemen en minder snel groeien. Dit is één trade-off van
resistentie. Mogelijk zijn er meer trade-offs, waaronder het vermogen om als
man een vrouwtje te bevruchten. Fruitvlieg vrouwtjes paren meerdere keren in
hun leven. Tussen twee paringen zit een aantal dagen. Dit komt doordat tijdens
het overbrengen van sperma, er ook eiwitten bij het vrouwtje binnen komen die
tijdelijk voorkomen dat het vrouwtje herpaart met een mannetje. Dit vermogen om
te voorkomen dat een vrouwtje herpaart varieert tussen mannen. Ook zou het
mogelijk zijn dat niet resistent fruitvlieg mannen daar beter in zijn dan
resistente mannen, puur omdat het produceren van deze eiwitten mogelijk
kostbaar is. Resistent zijn is duur, dus misschien heb je minder energie om
deze eiwitten te maken.
Vraagstelling: Herparen
vrouwtjes eerder als ze eerst gepaard hebben met een resistente fruitvlieg man
vergeleken met vrouwtjes die eerst gepaard hebben met en niet resistente man?
Technieken: a) het onderhouden
van fruitvlieg lijnen, b)het opzetten van paringen en het paringsgedrag
observeren c) data analyse met de daarbij behorende statistiek d) wordt er een
verschil gevonden dan kunnen we met moleculaire technieken bepalen of de
hoeveelheid eiwitten verschilt tussen controle (niet-resistent) en resistente
mannen.
Periode: Vanaf Juni 2006 tot
en met December 2008.
Bachelor of Masterstage: Kan
allebei. Duur in overleg.
Vereist: Interesse in seksuele
selectie en life-history trade-offs.
Stageonderwerp: Verandert het
gedrag van fruitvlieg larven in het bijzijn van concurrenten?
Femmie Kraaijeveld-Smit
Er zijn twee fruitvlieg
soorten die heel erg op elkaar lijken (vrouwtjes zijn bijna niet van elkaar te
onderscheiden) en die in hetzelfde biotoop voorkomen. Ik ben benieuwd naar het
gedrag vd larven (foerageer en verpoppingsplaats) in drie situaties: 1)
als ze alleen met soortgelijke larven op een stuk fruit zitten, 2) alleen met
larven vd zelfde moeder of 3) als ze voorkomen met niet soortgelijke
larven. Het foerageer gedrag vd larven bepaald weer hoe waarschijnlijk het is
dat ze geparasiteerd worden. Het feit dat de twee soorten nog steeds naast
elkaar voorkomen kan misschien verklaard worden door balancerende effecten van
verschillende selektie drukken (competitie voor voedsel/kans op sluipwesp
aanvallen/verschil in optimum temperatuur). Om dit te ontrafelen wil ik eerst
weten of gedrag verandert afhankelijk van de aan of afwezigheid van niet
soortgelijke.
Periode: Vanaf October 2007
Mogelijk als Bachelor of
Master stage
Stage onderwerp: Correlatie
tussen resistentie en feromoon concentratie
Femmie Kraaijeveld-Smit
Ik ben al een tijdje bezig om
uit te zoeken of fruitvliegen die resistent zijn tegen sluipwesp aanvallen
anders ruiken dan fruitvliegen die niet resistent zijn (Gas Chromatograaf
analyses van de feromonen). Het probleem met de resistente lijnen is dat ze
nooit 100% resistent worden (maar 60%). Dus alle schijnbare verschillen tussen
de controle en resistente lijnen zijn bijna nooit significant. Het mooiste zou
zijn als de feromoon samenstelling van de mannetjes gecorreleerd kon worden met hun resistentie niveau. Dit
zou haalbaar zijn door mannetjes te laten paren met niet resistente vrouwtjes.
Daarna de GC analyse uit te voeren op de mannetjes plus het resistentie niveau
van de nakomelingen bepalen. Vervolgens zou een correlatie analyse (met
nakomelingen resistentie op de x - as en feromoon concentratie op de y-as)
moeten aantonen of resistente mannen inderdaad meer of minder van een bepaald
feromoon hebben.
Periode: Vanaf October 2007
Mogelijk als Bachelor of
Master stage
Onderwerp scriptie: De rol van feromonen in
soortsvormingsprocessen
Femmie Kraaijeveld-Smit
Korte beschrijving: Uit recent
onderzoek in voornamelijk motten blijkt dat hele kleine verschillen in
feromoonsamenstellingen soorten die morfologisch veel op elkaar lijken seksueel
gescheiden houden. Aangezien ik uiteindelijk de vraag wil beantwoorden of
variatie in parasitoïden druk kan leiden tot soortsvorming in hun gastheer is
het handig om te weten hoe vaak dit fenomeen voorkomt. Ook het precieze
mechanisme (mutatie van een bepaald gen, of is er juist verschil in gen
expressie) is van belang. Mijn idee is dat doordat de feromoonsamenstelling
verschilt tussen resistente en niet resistente fruitvlieg lijnen dit een
aanleiding zou kunnen zijn tot assortatieve paringen (niet resistente vrouwtjes
kiezen voor niet resistente mannen, terwijl resistente vrouwen liever met
resistente mannen paren). Wat uiteindelijk weer kan leiden tot soortsvorming.
Periode: Vanaf Juni 2006
Vereist: Interesse in
soortsvorming
Onderwerp scriptie: Adaptieve
partner keuze en experimentele evolutie
Femmie Kraaijeveld-Smit
Vaak gaat men er van uit dat
partner keuze adaptief is. Theoretische modellen laten echter zien dat als
'keuze' te kostbaar is, het ook niet evolueert. Het zou voor mij nuttig zijn
als iemand uitzoekt hoe vaak experimenteel is aangetoond dat partner keuze
adaptief is. Ik denk daarbij met namen experimentele evolutie, waarbij een
start populatie blootgesteld wordt aan verschillende selectiedrukken. De vraag
is dan of de daarbij behorende 'adaptieve partnerkeuze' ook daadwerkelijk
ontstaat.